خانه / فتنه‌های آخرالزمان / احادیث درباره فتنه

احادیث درباره فتنه

احادیث و روایاتی از اهل بیت و ائمه اطهار علیهما السلام در مورد فتنه و فتنه گرو فتنه های آخر الزمان

همانطور که میدانیم در آخر الزمان فتنه های بسیاری اتفاق می افتد که بر اساس سخن پیامبر و حضرت علی علیه السلام شناختن این فتنه ها و رهایی از آنها کار بسیار مشکلی است و به تعبیر خود آنها نگه داشتن دین در آخر الزمان مانند نگه داشتن آتش در دست است . در این مطلب سعی کردیم چند روایت در مورد فتنه و فتنه گران و همینطور فتنه های آخر الزمان برای شما خواننده محترم گرد آوردی کنیم امید است مفید واقع گردد.

معنای فتنه

فتنه را در لغت، به امتحان و آزمودن معنا کرده اند. این واژه معمولاً دربارة آن دسته از امتحاناتی به کار برده می شود که با تلخی و سختی همراه است.

در قرآن کریم، این واژه علاوه بر این معنا، برای بستن راه و بازگرداندن از مسیر حق، شرک و کفر، افتادن در معاصی و نفاق، اشتباه گرفتن و تشخیص ندادن حق از باطل، گمراهی، کشتار و اسارت، تفرقه و اختلاف میان مردم و… به کار رفته است.(مجله موعود ؛محمود مطهری نیا ، صفحه 42)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله:

إِنَّ مِمَّنْ يَنْتَحِلُ مَوَدَّتَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ- مَنْ هُوَ أَشَدُّ فِتْنَةً عَلَى شِيعَتِنَا مِنَ الدَّجَّالِ- فَقُلْتُ بِمَا ذَا قَالَ بِمُوَالاةِ أَعْدَائِنَا وَ مُعَادَاةِ أَوْلِيَائِنَا إِنَّهُ إِذَا كَانَ كَذَلِكَ اخْتَلَطَ الْحَقُّ بِالْبَاطِلِ وَ اشْتَبَهَ الْأَمْرُ فَلَمْ يُعْرَفْ مُؤْمِنٌ مِنْ مُنَافِق‏

همانا از کسانی که مدعی مودت ما اهل بیت هستند، کسی هست که در فتنه‌گری، برای شیعیان ما از دجال شدیدتر است. (راوی) گفتم: برای چه؟ (امام) گفت: به خاطر دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستانمان. چون چنین شد، حق با باطل آمیخته می‌شود و مؤمن از منافق بازشناخته نمی‌شود.
وسائل‌الشیعة ج 16 ، ص 179 ، ح 21289

رسول اکرم صلی الله علیه و آله:

بادروا بالأعمال فتنا كقطع اللّيل المظلم: يصبح الرّجل‏ مؤمنا و يمسي كافرا، و يمسي مؤمنا و يصبح كافرا، يبيع أحدهم دينه بعرض من الدّنيا قليل.
فرصت را برای اعمال نیک بیش از آنکه فتنه هایی مانند پاره های شب تاریک پدید آید غنیمت شمارید در آن هنگام انسان صبح مومن است و شب کافر می شود شب کافر است و روز مومن می شود و دین خود را به عرض ناچیز دنیا می فروشد

نهج الفصاحه ص 370 و 371 ، حدیث 1075 و 1076

رسول اکرم صلی الله علیه و آله:

سيشدّد هذا الدّين برجال ليس لهم عند اللَّه خلاق سيكون في آخر الزّمان خسف و قذف و مسخ إذا ظهرت المغازف و القينات و استحلّت الخمر.
اين دين بمردانى كه پيش خدا بهره‏ اى ندارند نيرو خواهد گرفت در آخر زمان خسف و قذف و مسخى خواهد بود، هنگامى كه كه رامشگران و آرايشگران‏ پديد شوند و شراب حلال بشمار آيد.

نهج الفصاحه ص 526 ، ح 1754

امام باقر علیه السلام :

اَلْجَنَّهُ مُحَرَّمَهٌ عَلَی الْفَتّانینَ الْمشّائینَ بِالنَّمیمَهِ؛
بهشت ـ و نعمت های حیات بخش آن ـ برای اشخاص فتنه گر و سخن چینِ آشوب طلب، حرام است.

مجموعه ورام ج 2 ، ص 209

امام علی علیه السلام :

كُن فِي الفِتنَه كابنِ اللَّبونِ لا ظَهرَ فَيَركَبَ و لا ضَرعَ فيَحلَبَ؛
در فتنه ها همچون شتر دو ساله باش؛ نه پشتي دارد تا سوارش شوند و نه پستاني تا شيرش را دوشند

نهج البلاغه(صبحی صالح) ص 469 ، حكمت 1

رسول اکرم صلی الله علیه و آله:

سيأتي على أمّتي زمان يكثر فيه الفقراء و يقلّ الفقهاء و يقبض العلم و يكثر الهرج ثمّ يأتي من بعد ذلك زمان يقرأ القرآن رجال من أمّتي لا يجاوز تراقيهم ثمّ يأتي من بعد ذلك زمان يجادل المشرك باللَّه المؤمن في مثل ما يقول.
بر امت من زمانى بيايد كه فقيران فراوان شوند و فقيهان كم شوند و علم بر گرفته شود و آشوب فزونى گيرد آنگاه از پس آن زمانى بيايد كه مردانى از امت من قرآن خوانند كه از گلويشان بالاتر نرود آنگاه از پس آن زمانى بيايد كه مشرك بخدا با مؤمن مجادله كند و سخنانى نظير او گويد.

نهج الفصاحه ص 527 ، حدیث 1755

رسول اکرم صلی الله علیه و آله:

ليأتينّ على النّاس زمان يكذّب فيه الصّادق و يصدّق فيه الكاذب و يخوّن فيه الأمين و يؤتمن الخئون و يشهد المرء و لم يستشهد و يحلف و إن لم يستحلف و يكون أسعد النّاس بالدّنيا لكع بن لكع لا يؤمن باللَّه و رسوله.
زمانی به مردم رسد که راست گو را تکذیب کنند و دروغگو را تصدیق کنند و امین را خائن شمارند و خائن را مومن پندارند و مرد بی آنکه شهادت از او خواهند شهادت دهد و بی آنکه قسم از او خواهند قسم خورد و خوشبخترین مردم فرومایه پسر فرومایه باشد که به خدا و پیغمبرش ایمان ندارد

نهج الفصاحه ص 654، حدیث 2366

رسول اكرم صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله :

خَلَّتانِ كثيرٌ مِن الناسِ فيهِم مَفتونٌ: الصِّحَّةُ و الفَراغُ؛

دو چيز است كه مايه فتنه بسيارى از مردم است: تندرستى و فراغت.
کافی(ط-الاسلامیه) ج 8، ص 152، ح 136

در روايات آخرالزمان صحبت از افرادي است که صبح مؤمن‌اند و بعدازظهر کافر يا آنكه عصر ايمان دارند، ولي فردا صبح ايمان خود را از دست داده‌اند. آيا اين جريان ناشي از شدت التهابات آخرالزماني است يا ضعف اهل آخرالزمان؟

اوّلين دليل اين تغيير و تحول آن است که ايمان فرد، در حقيقت جان او رسوخ نکرده است. اين همان چيزي است که از آن با ايمان شناسنامه‌اي ياد مي‌کنيم. از همين روست که قرآن کريم مي‌فرمايد:«يا ايّها الذين آمَنوا آمِنوا بالله»(سورة نساء (4)، آية 136.)  خداوند از مؤمنان خواسته که ايمان بياورند. در انتهاي سورة حجرات نيز آمده که «قالت الأعراب آمنا قل لم تؤمنوا و لکن قولو أسلمنا و لمّا يدخل الايمان في قلوبکم (سورة حجرات (49)، آية 14)؛ عرب‌هاي باديه‌نشين گفتند: ايمان آورده‌ايم، ولي بگوييد اسلام آورده‌ايم، امّا هنوز ايمان وارد قلب شما نشده است.» ايمان در قلب‌هاي چنين افرادي، به تعبير روايات ايمان مستعار (عاریه‌ای) است و نزد او به امانت گذاشته شده است. اگر ايمان فرد پشتوانة محکم و قوي داشته باشد حتي در تزلزلات آخرالزمان نيز دچار التهاب و تحول نخواهد شد.(مصاحبه شیعه نیوز با حجت الاسلام و المسلمين علي نظري منفرد)

 

گردآوری و تدوین:

گروه نویسندگان سایت “فتنه های آخرالزمان

 

 

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme