خانه / مقالات / اسرائیل / تفاوت بین یهودیت دینی و صهیونیسم سیاسی

تفاوت بین یهودیت دینی و صهیونیسم سیاسی

 یهودیت و صهیونیسم

یهود یک دین الهی  بر پایه اعتقاد به خداوند یکتا و رسالت پیامبران الهی است و اخلاقیات آن نیز بر اساس معارف الهی و با تکیه بر ده فرمانی که توسط حضرت موسی برای چگونگی رفتار انسان در برخورد با خالق و مخلوق تبیین شده شکل گرفته است. بیشترین پیامبران الهی نیز در میان این قوم فرستاده شدند اما اکثر آنها توسط یهودیان به شهادت رسیدند.
مهمترین اعتقاد دینی یهودیان که هدف مذهبی آنها را تشکیل میدهد و مانند اعتقاد به ظهور منجی در ادیان مختلف از ارکان دینی آنهاست بنای مجدد اورشلیم است که برای آنها از قداست ویژه ای برخوردار است.

1306345-View_of_Old_City_from_Mt_Of_Olives-Jerusalem
در مقابل صهیونیسم به عنوان یک تفکر سیاسی مطرح میشود که در قرن نوزدهم و بیستم میلادی شكل گرفت و با استفاده از تحولات اروپا در این دو قرن توانسته است به یك جریان فكری قدرتمند در میان یهودیان جهان و بسیاری از غیر یهودیان تبدیل شود.
این جریان در ابتدا به هیچ وجه شکل یک نهضت دینی را نداشت و پایه گذار آن تئودور هرتزل فردی بود که به اعتقادات دینی آیین خود پایبند نبود.

(برای اطلاعات بیشتر تئودور هرتزل پدر صهیونیسم سیاسی را مطالعه کنید.)

صهيونيسم مي‌كوشد تا خود را سمبل دين يهود معرفي كند تا كساني را كه با آن مخالفت مي‌كنند يهود ستيز توصيف كند. این درحالي است كه بعضي از يهوديان جهان، صهيونيسم را يك پديده انحرافي در دين يهود میدانند.

دیوار غربی

در عين حال بايد توجه كنيم كه بسياري از ويژگي‌هاي صهيونيسم در ميان برخي يهوديان ريشه تاريخي دارد و قرآن نيز به آنها اشاره مي‌كند و از اين رو تاويل‌هاي نادرست و تحريف‌هاي صورت گرفته در دين يهود زمينه مناسبي براي شكل‌گيري و بروز صهيونيسم به‌شمار مي‌آيد، تحريف‌هايي كه در آن «ترسيم خداي متعال(العياذبالله)، بصورت انسان عاجز و ناآگاه و كشتي گرفتن با حضرت يعقوب و مغلوب شدن در برابرش و نسبتهاي ناروا دادن به انبياء»مشاهده مي‌شود.

سران رژیم صهیونیستی بر اساس سیاستهایی كه مبنا و اصل آن را از تورات تحریف شده گرفته اند، اعمال وحشیانه خود را همراه با یك رشته عملیات قتل و تبعید توأم با خشونت به سرانجام دلخواه می رساندند.
اما به رغم اين تحريف‌ها و ويژگي‌هاي منفي ناشي از آن در دين يهود، اين دين همچنان يك دين آسماني تلقي مي‌شود و رابطه اسلام با يهود و مسلمانان با يهوديان يك رابطه مسالمت آميز، وحدت‌طلبانه بر اساس كلمه توحيد از صدر اسلام تا كنون بوده است درحاليكه رابطه ميان اسلام و صهيونيسم و مسلمانان و صهيونيست‌ها، رابطه رويارويي و ستيزه‌جويانه است.

معناى لغوى «يهود»

«هود» از لغت عبرى گرفته شده و به معناى حمد و شكر و مجد است و «يهودا» نام فرزند چهارم حضرت يعقوب(ع) از همسرش به نام «لينه» است و به نظر می­رسد كه كلمۀ «يهود» نيز از همين اسم برگفته شده باشد. لغويان «يهود» را واژه­اى بيگانه دانسته ­اند، امّا يقين نداشتند كه «عبرى» است يا «فارسى».

معناى اصطلاحى «يهود»

يهود در اصطلاح، به كسانى گفته مى ­شود كه پيروان دين حضرت موسى(ع) هستند و كتاب تورات را كتاب آسمانى می­دانند و از شريعت ايشان تبعيت می نمايند و با آمدن اسلام، آن را نپذيرفتند. و بر دين خود پاى­بند هستند.

 “آرتور جفرى” بر اين عقيده است كه واژۀ يهودى در شعر كهن عربى به كار رفته است؛ بنابراين اعراب پيش از روزگار حضرت محمد (صلى الله عليه و آله) به خوبى با آن آشنايى داشتند.

“هورو ويتس”می­گويد: «در قرآن، يهوديان روزگار حضرت محمد (صلى الله عليه و آله) و يهوديان عهد قديم به نام «بنی ­اسرائيل» خوانده شده­ اند».

 معناى لغوى و اصطلاحى «صهيون، صهيونى و صهيونيسم»

صهيون بر اورشليم يا كوهى در نزديكى اورشليم اطلاق می ­شود. در كتاب مقدّس، واژۀ صهيون، نام تپه ­اى است واقع در جنوب شرقى اورشليم كه دامنه­ اش بخشى از اورشليم را نيز تشكيل داده و قلعه ­اى به نام «يبوسيان» در آن وجود داشته است كه داود پيامبر(ع)، در آن جا براى «تابوت عهد» قصرى بنا كرد.

صهيونی

منسوب به صهيون، لقب كسانى است كه قبل از تشكيل حكومت اسرائيل، از تأسيس آن جانب­دارى می­كردند.

صهيونيسم

«مرام و مسلك حزب بين ­المللى يهود و مسلك گروهى است كه طرف­دار سلطه و نفوذ يهوديان بر اقوام و ملل ديگرند». هم­چنين نهضتى را گويند كه از اواخر قرن نوزدهم به منظور ايجاد يك ميهن يهودى در فلسطين به وجود آمد. صهيونيسم در اصطلاح به جنبش و نهضتى اطلاق می­شود كه از آرمان مسيحيان طايفۀ بنى ­اسرائيل براى رسيدن به ارض موعود و تشكيل دولت و ملّتى واحد، مايه گرفته است. چنان كه اشاره شد، يهوديت آيينى است رسمى و آسمانى كه قائل به نبوت حضرت موسى(ع) و قبول تورات به عنوان كتاب آسمانى هستند. پيروان اين دين به يقين می­دانستند كه آن، تا آمدن پيامبر بعدى رسميت دارد.

نظر اشخاص سرشناس در مورد یهود و صهیونیسم

آلبرت اینشتین 1879-1955 ، در كتاب «سالهی اخیر زندگی ام» (Out of My Later Years) می نویسد: «آنچه من از ماهیت اصلی یهودیت می دانم با ایده یك كشور یهودی، با مرزهای مشخص، ارتش و قدرت دنیوی و فانی نمی خواند. زیانی كه «یهودیت» متحمل خواهد شد – بویژه به واسطه گسترش و تكامل ناسیونالیستی تنگ نظرانه در درون یك «كشور یهودی»، مرا سخت هراسان میسازد».

پروفسور “روژه گارودى فيلسوف و اسلام ­شناس فرانسوى در کتاب خود ، ماجراي صهيونيسم سياسي، ص25 می ­نويسد: «در برابر سنّت كهن يهوديت، صهيونيسم سياسى نوعى فساد و تباهى ملّى ­گرايانه و استعمارگرانه به شمار می­رود كه مسيرش نه از يهوديت كه از ملّى­ گرايى و استعمارگرايى اروپاى قرن نوزدهم نشأت مى­ گيرد. صهيونيسم، نوعى مطالعۀ دست­چين و انتخابى و مشخّص از تورات را كه مبتنى بر انحراف واقعى از برنامۀ خداوند است، مورد استفاده قرار مى­ دهد و آن را به عنوان پوشش و پرده ­اى براى پنهان نمودن مقاصد سياسى ­اش به كار مى­ برد.»
بنابراين، صهيونيسم از مسير اصلى يهوديت بسيار منحرف شده و به عنوان يك نهضت سياسى مطرح گرديده است و پاى­بند برنامه­ هاى مذهبى يهود نيست.

“هيرنى ادلر خاخام بزرگ انگلستان مى­ گويد: «يهوديت يك دين است كه هيچ­گونه محتواى سياسى ندارد»؛ در مقابل، برخى ديگر عقيده دارند كه يهوديت، قومى متمايز است.

“مارتين بابر” با افشا نمودن ريشۀ عميق اين فساد صهيونيسم سياسى  كه از يهوديت به وجود نيامده، بلكه ملّيت­ گرايى اروپايى قرن نوزدهم، آن را باعث گشته است چنين مى­ نويسد: «مذهب يهود از اصل خود جدا گشته و اين امر، نوعى بيمارى است كه علامت آن، پيدايش ملّيت­ گرايى يهود در اواسط قرن نوزدهم بود… اين شكل تازۀ دلبستگى به زمين، نوعى سرپوش است كه تمام آن­چه را كه يهوديت ملّى جديد غرب به عاريت گرفته است، در خود پنهان مى ­دارد… انديشۀ «برگزيدگى» اسرائيل در تمام اين جريان چه نقشى دارد؟ «برگزيدگى» نه يك احساس برترى، كه يك مفهوم مقّدر است. اين احساس از مقايسه با ديگران به وجود نمى ­آيد، بلكه از يك استعداد و مسئوليت در راه انجام وظيفه ­اى كه دائماً پيغمبران آن را متذكر شده ­اند، نشأت مى ­گيرد. اگر به خود مى­ باليد كه به جاى اطاعت از خداوند، از نوعى برگزيدگى برخورداريد، اين خيانت در انجام وظيفه است».

لئون کوهن خاخام ارتدوکس یهودی ضد صهیونیسم میگوید:
هالیوودیسم در طی این چند سال تلاش می‌کند که چهره یهود را برابر با چهره صهیونیسم نشان دهد، همانطور که در فیلم‌های هالیوود از صهیون‌ها، چهره شجاع و مبارزی نشان می‌دهند، این نهضت تلاش می‌کند تا به جهان اعلام کند که صهیون یک نهضت قوی جهانی است، این افراد پا را فراتر می‌گذارند برای اینکه ادعا بکنند که دین یهود با این نهضت موافق است.
از دیدگاه مردم جهان یهود و صهیونیزم دو واژه مترادف است اما پیام من امروز به مردم جهان این است که ما حق یکی دانستن این دو واژه را نداریم، این دو واژه در واقع دو مفهوم متفاوت و مخالف هستند.

نتیجه گیری

با بررسى­هاى انجام شده، كاملاً روشن مى شود كه صهيونيسم از يهود و يهوديت فاصلۀ زيادى گرفته است. در واقع، صهيونيسم به جاى اين كه برنامه هايش را بر اساس معتقدات مذهبى يهود، ترسيم كند، بر اساس عقيدۀ مؤسسين صهيونيسم، چون “تئودور هرتزل” كه اعتقاد چندانى به مذهب يهود و اجراى مراسمات آن ندارند، برنامه ریزی كرده است و در يك جمله مى­ توان گفت كه در مسائل سياسى به نازيسم نزديك­تر از مذهب يهود است.

منابع

۱ـ گارودي. روژه، پرونده اسرائيل و صهيونيسم سياسي، ترجمة نسرين حكمي، ج2، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1369ش.

۲ـ درجزي. فريبرز، يهوديت و صهيونيست.

۳ـ جديدبناب. علي، عملکرد صهيونيسم نسبت به جهان اسلام، قم: انتشارات مؤسسۀ آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)، ۱۳۸۲.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme