خانه / بررسی شبهات / حجرالاسود و رد فرضیه سنگ آسمانی بودن

حجرالاسود و رد فرضیه سنگ آسمانی بودن

بررسی شبهات (1)

شبهه: حجرالاسود یک شهاب سنگ است.

قبل از توضیح در مورد اعتقادات مسلمانان در رابطه با حجرالاسود، لازم است یادآور شویم که در ادیان مختلف اعم از خداپرست و غیر خداپرست، برخی از اجسام زمینی بسیار مقدس فرض می‌شوند و به شدت هم مورد احترام هستند. این احترام گاهی از حد معمول گذشته و منجر به بت پرستی می شود که تاریخ شاهد آن بوده است. در ادیان آسمانی نیز برخی از اجسام زمینی مورد اعتنا و احترام قرار گرفتند؛ مثلا در یهودیت دیوار ندبه که از تعدادی سنگ بزرگ به‌وجود آمده، یا در مسیحیت صلیبی که حضرت عیسی(ع) بالای آن به صلیب کشیده شد بسیار مقدس بود که مورد احترام مسیحیان است … در اسلام هم کعبه که مجموعه‌ای از سنگ‌ها و … و حجر الأسود است. البته لازم به ذکر است که این سنگ هیچ وقت توسط مسلمانان پرستش نشده و مسلمانان معتقد هستن که این سنگ از بهشت آمده و به نوعی برای پیمان بندگان با خداوند در ساختمان کعبه قرار گرفته است ( باور مسلمانان در ادامه مطلب…)

حجرالاسود

حجرالاسود (الحجر الاسود)

اما فرضیه ای از طرف غیرمسلمانان هست که ادعا میکنند این سنگ یه شهاب آسمانییست و ارتباطی به باورهای مسلمانان ندارد و جالب اینجاست که هنوز قادر به اثبات این ادعا نشده اند.

در ابتدا جنس این شهاب آسمانی را از بازالت و عقیق می دانستند اما بعدها با مشاهده شناور ماندن این سنگ در آب ادعا کردند که جنس این سنگ از سنگ خارا و شیشه است. Burke, John G. (1991). Cosmic Debris: Meteorites in History. University of California Press. pp. 221–223. ISBN 978-0-520-07396-8,

Alex Bevan, John De Laeter, Meteorites: A Journey Through Space and Time, pp. 14-15. UNSW Press, 2002. ISBN 0-86840-490-X

خانم تامسون از دانشگاه کپنهاگ جنس سنگ را از قطعه های شیشه یا شهابی که 6000 سال پیش در منطقه وبر سقوط کرده بود اعلام کرد. ( New Light on the Origin of the Holy Black Stone of the Ka’ba. Author: Thomsen, E. Journal: Meteoritics, volume 15, number 1, page 87) این منطقه در 1100 کیلومتری شرق مکه قرار دارد، ادعا شد جنس سنگ بلوک شیشه ای سیلیس ذوب شده و داخل آن از آلیاژ نیکل آهن از شهاب سنگ است و علت شناور ماندن آن در آب حفره های هوای داخل آن است. (Alex Bevan, John De Laeter, Meteorites: A Journey Through Space and Time, pp. 14-15. UNSW Press, 2002. ISBN 0-86840-490-X) اما بعد ها ثابت شد که تاریخچه منطقه ذکر شده که طبق افسانه ای در اثر آتش باری ویران شده نهایتاً به 200 یا 300 سال پیش برمی گردد. (Prescott, J.R., Robertson, G.B., Shoemaker, C., Shoemaker, E.M. and Wynn, J. (2004) “Luminescence dating of the Wabar meteorite craters, Saudi Arabia”, Journal of Geophysical Research, 109 (E01008), doi:10.1029/2003JE002136)

در حالت کلی هنوز به نتیجه قطعی در این زمینه دست نیافته اند و تمامی موارد بالا در هاله ای از ابهام و تردید قرار دارد تا جایی که “فرضیه meteoritic” یا همان شهاب سنگ بودن حجرالاسود هنوز ثابت نشده و دانشمندان رو این فرضیه تردید دارند. موزه تاریخ طبیعی بریتانیا نیز نشان داده است که ممکن است یک pseudometeorite،(شبه سنگ آسمانی) باشد و یک سنگ زمینی به اشتباه به منشاء آسمانی نسبت داده شده باشد.

خبرگزاری فارس گزارش کرد: این سنگ مقدس، همواره مورد توجه بوده است، تا جایی که دانشمندان ناسا نیز روی آن مطالعاتی انجام دادند و اعلام کردند نظیر این سنگ در کره زمین وجود ندارد و حتی در منظومه شمسی نیز تاکنون یافت نشده است. دکتر عبدالباسط محمد السید، رییس مجمع اعجاز علمی قرآن و سنت مصر نیز در سخنی مدعی می‌شود قطعه‌ کوچکی از حجر الاسود توسط فردی انگلیسی و به کمک لیزر سرقت شده است تا تحقیقات بیشتری روی آن انجام شود.

حجرالاسود

رکن شرقی کعبه، محل قرار گیری حجرالاسود

حجرالاسود در باور مسلمانان

حَجَرالاسود (صورت عربی آن: الحجرالاسود)، سنگی مقدّس، دارای پیشینه کهن و جایگاهی ویژه در فرهنگ اسلامی و مناسک حج ، واقع در رکن شرقی کعبه که به رکن اسود یا رکن حَجَری نیز معروف است. از احکام حجر الاسود در باب حج سخن رفته است. حجر الاسود از اجزاى بسيار مقدس مسجد الحرام و از سنگ هاى بهشتى است که همراه حضرت آدم عليه السّلام بوده و پس از نزول آدم به زمین و قبول توبه‌ اش نزد وى فرود آمده است(الکافی (کلینی) ج۴،ص۱85، الکافی (کلینی) ج۴،ص۱۸۸.) در روايات آمده است که اين سنگ در آغاز بسيار سفيد بود، امّا گناهان ى که‌ فرزندان آدم انجام دادند، سبب سياه شدن آن گرديد (الکافی (کلینی) ج۴،ص ۱۹۱. )

در روايتى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمده است: حجر الاسود دست راست خداوند در روى زمین است، کسى که آن را مسح کند دست خدا را مسح کرده است (الکافی (کلینی) ج۴،ص۴۰۶ ، وسائل الشیعةج۱۳،ص ۳۲۴.) حجرالاسود، صیقلی و به شکل بیضی نامنظم است. رنگ آن سیاه مایل به سرخ است و لکه‌های سرخ‌رنگ و رگه‌های زردرنگی بر روی آن دیده می‌شود (علی حسنی خربوطلی، تاریخ‌الکعبة، ج۱، ص۲۱، بیروت ۱۴۱۱/۱۹۹۱.)

گفته شده که تیرگی و سیاهی شدید آن به‌سبب آتش‌سوزی کعبه بوده است که یک بار در دوره جاهلیت و بار دیگر در زمان خلافت یزید بن معاویه روی داد (محمد بن عبداللّه ازرقی، کتاب اخبار مکة شرفهااللّه تعالی و ماجاء فیها من الآثار، ج۱، ص۳۲، روایة اسحاق‌ بن احمد خزاعی، در اخبار مکةالمشرفة، ج ۱، گوتینگن ۱۲۷۵.)

تغییر رنگ حجرالاسود

تغییر رنگ حجرالاسود در طول زمان

بنابر روایات دینی، هنگامی که حضرت ابراهیم علیه‌السلام خانه کعبه را بنا می‌کرد، جبرئیل این سنگ را از بهشت آورد تا در گوشه‌ای از دیوار کعبه قرار گیرد و شاخصی برای آغاز طواف باشد (محمد بن عبداللّه ازرقی، کتاب اخبار مکة شرفهااللّه تعالی و ماجاء فیها من الآثار، ج۱، ص۳۱ـ۳۲، روایة اسحاق‌ بن احمد خزاعی، در اخبار مکةالمشرفة، ج ۱، گوتینگن ۱۲۷۵، طبری، تاریخ (بیروت)، ج۱، ص۲۵۱.) در حدیث دیگری آمده که حجرالاسود در کوه ابوقبیس به صورت امانت نگهداری می‌شد پس از این‌که ابراهیم و اسماعیل در بنای کعبه به موضعی رسیدند که باید حجرالاسود را در آن می‌نهادند این امانت به آنان برگردانده و در جای خود نهاده شد (کلینی، اصول کافی، ج۴، ص۲۰۵.)

در قرآن کریم ذکری از حجرالاسود به میان نیامده، ولی بنابر حدیثی از امام صادق علیه‌السلام، حجرالاسود یکی از آیات بینات بیت‌اللّه‌الحرام، مذکور در آیه ۹۷ سوره آل عمران ،آل عمران/سوره۳، آیه۹۷. است (محمد بن مسعود عیاشی، کتاب‌التفسیر، ج۱، ص۱۸۷، چاپ هاشم رسولی محلاتی، قم ۱۳۸۰ـ۱۳۸۱، چاپ افست تهران، کلینی، اصول کافی، ج۴، ص۲۲۳. )، نیز روایت شده که در مناقشه محمد بن حنفیه با امام سجاد علیه‌السلام، حجرالاسود با آن حضرت سخن گفته و گواهی داده که امامت پس از امام حسین علیه‌السلام بدو رسیده است (کلینی، اصول کافی، ج۱، ص۳۴۸. )

فقها ، به استناد احادیث، نقطه شروع و پایان محاسبه شوطها (= دورها) را در طواف، حجرالاسود می‌دانند و لمس و بوسیدن آن را مستحب می‌شمرند (عبدالسلام ‌بن سعید سحنون، المُدَوَّنة الکبری، ج۱، ص۳۹۶، التی رواها سحنون ‌بن سعید تنوخی‌عن عبدالرحمان‌بن قاسم عتقی عن مالک‌بن انس، قاهره ۱۳۲۳، چاپ افست بیروت، محمد بن احمد شمس‌الائمه سرخسی، کتاب‌المبسوط، ج۴، ص۹، بیروت ۱۴۰۶/۱۹۸۶، ابن‌قدامه، المغنی، ج۳، ص۳۸۴، بیروت: دارالکتاب العربی، یحیی‌ بن شرف نووی، المجموع: شرح المهذّب، ج۸، ص۱۳، بیروت: دارالفکر، زین‌الدین ‌بن علی شهیدثانی، الروضة البهیة فی شرح‌اللمعة الدمشقیه، ج۲، ص۲۶۲، چاپ محمد کلانتر، نجف ۱۳۹۸، چاپ افست قم ۱۴۱۰،.احمد بن محمد مقدس اردبیلی، مجمع‌الفائدة و البرهان فی شرح ارشاد الاذهان، ج۷، ص۱۶۶، چاپ مجتبی عراقی، علی پناه اشتهاردی، و حسین یزدی اصفهانی، ج ۷، قم ۱۴۰۹T.عبدالرحمان جزیری، کتاب‌الفقه علی المذاهب الاربعة، ج۱، ص۶۵۵ـ ۶۵۸، استانبول ۱۴۰۴/۱۹۸۴.، محمد جواد مغنیه، الفقه علی المذاهب الخمسة: الجعفری، ج۱، ص۲۳۶، الحنفی، المالکی، الشافعی، الحنبلی، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.)

کعبه و حجرالاسود

شاخص بودن حجرالاسود برای آغاز طواف

حجرالاسود هیچگاه در طول تاریخ، حتی در دوره جاهلیت که بسیار مورد تکریم بوده، پرستیده نشده و در شمار بتها قرار نگرفته، بلکه همواره رمز توحید خالص و نفی شرک بوده است(محمدطاهر کردی، التاریخ القویم لمکة و بیت‌اللّه الکریم، ج۲، جزء۳، ص۲۴۱، بیروت ۱۴۲۰/۲۰۰۰.، علی‌اصغر مروارید، «قوامیس الحج»، ج۱، ص۸۴۶، در الحج، اشرف علی جمع اصولها الخطّیة و ترتیبها حسب التسلسل الذمنّی و علی تحقیقها و اخراجها و عمل قوامیسها علی‌اصغر مروارید، تهران: مرکز بحوث الحجّ والعمرة، ۱۴۰۶.) و «محک زر ایمان» شمرده شده است (دهخدا، ذیل مادّه.) حتی برخی از آن با عنوان «حجرالأسعد» (سنگ خوشبخت و خوش‌اقبال) یاد کرده‌اند. (دهخدا، ذیل مادّه.، علی‌اصغر مروارید، «قوامیس الحج»، ج۱، ص۸۴۶، در الحج، اشرف علی جمع اصولها الخطّیة و ترتیبها حسب التسلسل الذمنّی و علی تحقیقها و اخراجها و عمل قوامیسها علی‌اصغر مروارید، تهران: مرکز بحوث الحجّ والعمرة، ۱۴۰۶).

به‌ نوشته ابن ‌ظهیره، (ابن‌ظهیره، الجامع‌اللطیف فی فضل مکة و اهلها و بناءالبیت‌الشریف، ج۱، ص۴۱، چاپ علی عمر، قاهره ۱۴۲۳/۲۰۰۳). اگر «أسود» از ریشه «سَوْدَدْ» به معنای سروری و سیادت باشد، «حجرالأسود» به معنای سنگی خواهد بود که منزلت آن از همه سنگها برتر و بالاتر است.

گروه نویسندگان سایتفتنه های آخرالزمان

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme